بيان آيه 4 - 5 اعراب مِنْ آيَةٍ : « من » زايده است و فايدهء آن فرا گرفتن همهء موارد و به اصطلاح استغراق جنس است . در محل رفع . مِنْ آياتِ : « من » براى تبعيض است . مقصود اكنون خداوند در بارهء كفارى كه در آغاز سوره ، از آنها ياد شد ، مىفرمايد : وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ : هيچ دليل و معجزه‌اى نظير شق القمر و آيات قرآنى و . . . از جانب پروردگار ، براى آنها فرستاده نميشود ، جز اينكه از آنها اعراض كرده ، نمىپذيرند و آنها را دليل يكتايى خداوند و راستگويى پيامبر قرار نميدهند . فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ : اينها قرآن و ساير امور دينى را كه از جانب پروردگار و حق است ، مورد تكذيب قرار دادند . فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ : به زودى خبر كيفر آنچه را كه مورد استهزا قرار مىدهند ، به آنها مىرسد . يعنى متوجه عذاب آخرت خواهند شد . استهزاء ، به معناى تحقير و كوچك شمردن چيزى است با بيانى كه موهم تعظيم باشد .